“ตอนรู้ว่าท้อง ฉันไม่ร้องไห้เลยนะ แต่พอออกจากคลินิกวันนั้น ขากลับรถเมล์ น้ำตาไหลแบบไม่รู้ตัว”

แพรว (นามสมมติ) อายุ 24 ปี ทำงานประจำอยู่ที่บริษัทเอกชนในกรุงเทพฯ รายได้พออยู่ได้ แต่ยังไม่พอเก็บ หลังเรียนจบก็ส่งเงินให้แม่ทุกเดือน เพราะพ่อเสียไปตั้งแต่เธอยังเรียนมหาวิทยาลัย ปีนี้เธอกับแฟนคบกันได้เกือบ 4 ปีแล้ว

แพรวรู้ว่าตัวเองท้องตอนประจำเดือนไม่มาเกือบ 2 สัปดาห์ เธอซื้อที่ตรวจมาใช้เองที่ทำงานแล้วเห็นขีดที่สองขึ้นชัดมาก

แฟนเธอไม่ได้พูดอะไรมาก บอกแค่ว่า “เก็บไว้ก็ได้ เดี๋ยวเราค่อย ๆ หาทาง”

แต่แพรวรู้ ว่าทุกอย่างจะตกอยู่ที่เธอคนเดียว

“ฉันเริ่มหาข้อมูลทุกอย่าง ทั้งเรื่องท้องต่อ และยุติการตั้งครรภ์ ว่าต้องใช้เงินแค่ไหน ร่างกายจะเป็นยังไง เจ็บไหม มีผลยังไงในอนาคตบ้าง”

“แล้วฉันก็นับเงินในบัญชีตัวเอง… มันชัดเลยว่าฉันยังไม่พร้อมจริง ๆ”

เธอเลือกไปคลินิกเอกชนแห่งหนึ่งที่ได้รับคำแนะนำจาก RSA ใช้เงินเกือบ 5,000 บาท ทุกอย่างผ่านไปตามขั้นตอน ไม่มีใครพูดมาก ไม่มีใครซัก

พอกลับมาถึงห้อง เธอนั่งทบทวน

“มันไม่ใช่การตัดสินใจง่าย ๆ เลย ฉันไม่ได้ไม่รักเด็ก แต่ฉันยังไม่พร้อมในตอนนี้”

ตอนนี้ผ่านมาเกือบครึ่งปี แพรวยังอยู่กับแฟนคนเดิม และยังไม่ได้เล่าเรื่องนี้ให้แม่ฟัง

เธอไม่ได้รู้สึกผิด และก็ไม่ได้ภูมิใจกับมันนัก

เธอแค่รู้ว่า วันนั้นเธอเลือกสิ่งที่ดีที่สุดเท่าที่ตัวเองจะเลือกได้ ในเวลานั้น

โฆษณา

ทิ้งคำตอบไว้

กรุณาใส่ความคิดเห็นของคุณ!
กรุณาใส่ชื่อของคุณที่นี่