ตอนที่เห็นขีดสองขีด น้ำตาฉันไหลออกมาเอง ไม่ใช่เพราะดีใจ แต่เพราะรู้เลยว่า ไม่ไหว
ฉันมีลูกแล้วหนึ่งคน กำลังอยู่ในวัยซน กำลังต้องการเวลา ความใส่ใจ และเงิน
ฉันเลี้ยงเขามาคนเดียวตั้งแต่เลิกกับพ่อของเขา ไม่มีใคร มีแค่เราสองคน ถ้าฉันล้ม เราสองคนจะล้มไปด้วยกัน
พอท้องอีกครั้ง คนที่ทำให้ท้องกลับเงียบหายไป
แค่นี้ก็ชัดแล้ว ว่าฉันต้องตัดสินใจเอง
ฉันไม่ได้เกลียดเด็ก ไม่ได้กลัวความลำบาก
แต่ฉันกลัวว่า… ถ้าฉันยังฝืนไปต่อ ทั้งลูกที่จะเกิดมาและลูกที่มีอยู่แล้วจะไม่มีใครได้คุณภาพชีวิตที่ดีเลย
ฉันเลยต้องตัดสินใจยุติการตั้งครรภ์
เพื่อให้ลูกคนที่ฉันมีอยู่ เติบโตได้ดีอย่างที่เขาควรจะได้รับ
โฆษณา